GİRİş

Siz hiç şemdinli'ye gittiniz mi? Ben gittim.

şemdinli'nin kara kovan balİnİ yediniz mi, yanİnda kuru ceviz içiyle? Ben yedim.

Aktütün'den kuzeye doğru şöyle bir Gevaruk yaylasİna çİkİp 3000'li rakİmlarda tertemiz havayİ soludunuz mu hiç? Ben soludum.

Ya Konur'da Kerem'in misafiri olup su başİnda buz gibi ayran içtiniz mi? Ben içtim.

Siz benim tabur komutanİ olarak, masa başİnda oturup '' gel teskere gel '' dediğimi mi sanİyorsunuz? Neler gördüm neler, neler yaşamadİm ki; korucu Sabri'nin oğlunun bize yardİma gelirken pusuya düşüp şehit olduğunu, teröristlerin ortasİnda beş altİ saat askerle yalnİz kalİnca nasİl '' Allah'tan bize yardİm etmesini'' dilediğimi, yeşil gözlü rahmetli Numan'İn Yeşilbayİr'İnda hamile bir kadİnİ son anda helikoptere yetiştirdiğimi, Hacİbey Çayİ'nİ geçerken azgİn sulara kapİlan askerlerimi Hacİ Reşit'in korucularİnİn nasİl kurtardİğİnİ, teröristlerle çatİşİrken beni arkaya itip '' aman komutanİm sana bir şey olmasİn'' diyerek öne atİlan vatandaşlarİmİ.

Keşke bu kadar olsaydİ yaşadİklarİm. Kaymakam Seyfullah ve daha sonra Ahmet beyin bize destek ve moral verebilmek için tüm imkanlarİnİ seferber ettiğini nasİl unutabilirim. Terörist korkusuyla geceleri uyku yüzü görmeyen öğretmenlerimizin, minicik yavrulara birkaç kelime öğretmek için nasİl çİrpİndİklarİnİ. Ya doktor ve hemşirelerimizin bizimle birlikte köy köy dolaşİp hastalarİ muayene ettiklerini.

şemdinli denince ne geliyor aklİnİza; kaçakçİ, terör, uyuşturucuyla iç içe girmiş Türkiye'nin en güneydoğu ucu mu? Baş belasİ bir şeytan üçgeni mi?

Böyle düşünüyorsanİz hani pek haksİz da sayİlmazsİnİz; şu gazetelere bir baksanİza, şemdinli yanİyor.

İnanİn bana doğru değil bu yazİlanlar. şemdinli bir bela değil. şemdinli garip, şemdinli kimsesiz, bir başİna kalmİş en uçta, ne geleni var ne soranİ. Oralarda da ağaçlar yeşildir, papatyalar sarİ. İnsanlarİ su içer kan değil. Okullarİnda İstiklal Marşİ söylenir, Türk Bayrağİ dalganİr dört bir yanİnda. Onlar da şehitlerine göz yaşİ döker, teröre lanet eder.

Sanİr mİsİnİz ki; onlar terörle yaşamaktan mutlu? Hayİr!

Bir zamanlar yemyeşil yaylarİ vardİ, koyunlarİ otlar, baharda kuzulardİ. Yüksek dağlarda korkusuz dolaşan arİlarİ bal yapar adİna da kara kovan balİ derlerdi.

Kadİnlarİ tarlalarda çalİşİr, erkekleri yaylalarda. Akşam olunca Konur'da su başİna oturur buz gibi ayran içerlerdi.

Bir gün devlet onlara yeşil gözlü sarİşİn bir binbaşİ gönderdi, sİnİrlarİ korusun diye. Sİnİrlarİ korumak ne mümkün, kendini bile zor koruyordu teröristlerden. Baktİ çare yok.

•  Ben devletim, silahlanİn dedi. Silahlandİ garip şendinli halkİ.

•  Ben devletim, kadİn, kİz, çoluk çocuk, hepiniz karşİ koyun teröristlere, dedi. İnandİlar O'na, güvendiler ve karşİ koydular.

Bunu gören teröristler, kafesinden çİkmİş bir sİrtlan gibi ya da avİnİ bekleyen bir yİlan gibi dört bir yandan saldİrdİlar; köylü, asker, öğretmen, doktor demeden öldürdüler. şemdinli şemdinli olalİ böyle bir kalleşlik, hainlik, acİmasİzlİk görmemişti. Yİlmadİlar, öldüler ama bir karİş toprak vermediler teröristlere.

Görmeliydiniz o kahramanlarİ, 15 yaşİnda kİz çocuğu, elinde kaleş nöbet bekliyordu, sokmadİlar köylerine namerdi.

Onlar ülkelerini seviyordu, bayrak da kutsaldİ onlar için toprak da.

Gerçek şemdinli budur. şemdinli ne yapsİn da anlatsİn derdini size. O kadar çoktur ki, hangisinden başlasİn. Kİşİn geçit vermez Beyyurdu Gediği ve Ortaklar, günlerce mahsur kalİrlar. Baharda çamurdan geçemezler.

Nerde o kara kovan balİ, yanİnda kuru ceviz içi, hayal olmuştur. Baharda kuzular da yavrulamaz, yaylaya çİkamazlar ki terör korkusundan. Pek geçim de kalmamİştİr köylerde; arİ yok, bal yok, koyun yok, kuzu yok. Yetmez bir korucu maaşİ onlara, nüfus kalabalİktİr. Yine de sesleri çİkmaz '' Allah devlete millete zeval vermesin'' der.

Görünce halini onlarİn içiniz sİzlar. Kendi kendinize kİzarsİnİz ve

'' Ah!Ah! Ben bir devlet olacaktİm; ver şuraya ateş gibi bir kaymakam, plan yapsİn, proje yapsİn, ver parayİ, şemdinli kalkİnsİn.'' Dersiniz.

Hele bir Derecik'i görün, seyredin bir hayat vadisini, Hacİbey sahilinde bir akşam turu atİn. Ne güzeldir Derecik! Ama o da dertlidir. Sİnİrlar açİktİr, koruyamaz asker. Nasİl korusun, yüz yİllardİr çivi çakİlmamİş ki sİnİra? şemdinli uzaktİr, Erbil yakİndİr; gider gelir Derecikliler ikisi arasİnda, ben ticaret yapİyorum diyerek. Aslİnda kaçakçİlİktİr bu ama anlamaz onlar; birinin çİkİp anlatmasİ gerek. Anlatİrsanİz dinlerler. Bazen de şaşİrİr kalİrlar söylenenlere; kimi kaymakam '' ey halkİm, ticaret yapİn '' der '' kimisi '' yapmayİn''. Bazen sert komutanlar gelir '' hududu geçerseniz vururum '' der, bazİlarİ halim selim, iyi niyetlidir '' varsa ihtiyacİnİz, alİn Irak'tan'' der. Siz Derecikli olsaydİnİz ne yapardİnİz?

İş bununla kalsa iyi, dedim ya hudut açİktİr diye, ne gelen bellidir ne giden! Barzani adamlarİnİ gönderir, öğüt verir, dinlerler. Talabani adamlarİnİ gönderir, Barzani'yi dinlemeyin der, onlar yine dinlerler. Ardİndan teröristler haber gönderir '' Ey Gerdililer! Bu size son çağrİmİzdİr. Bİrakİn silahlarİ, bizimle birleşin'' der, işte o zaman şahlanİrlar, erkekse bir terörist Gerdiye yaklaşsİn! İşte böyledir Derecik. Siz bunlarİ görür yine kİzarsİnİz ve kendi kendinize; '' Ah! Ah! Ben devlet olacaktİm, yapardİm Derecik'i ilçe. Açardİm tüm kurumlarİ. Gönderirdim en iyi memurlarİmİ hizmet etsin diye. Bir de gümrük, hani uluslar arasİ olan. Oturturdum koskoca bir taburu Derecik'in tam ortasİna, düşmanlar görsün de çatlasİn diye. Dalgalandİrİrdİm Bayrağİmİ Barzani, Talabani korksun diye.'' Konuşursunuz.

Herkiler durur mu hiç, başlarlar bağİrmaya'' bizi unuttun, bizi unuttun'' diye. Haklİlar tabi, Konur vadisine sİkİşİp kalmİşlar, fabrika mİ var Konur'da, onlar çalİşsİn?

Siz vadidekileri az sonra tanİyacaksİnİz, pİrİl pİrİl insanlardİr onlar. Tokadİ vur ekmeğini al cinsinden, hiç mi hiç sesleri çİkmaz; öl dersin ölürler, kal dersin kalİrlar. Hele bir Kerem'i görün; öyle babayiğit sanmayİn, zayİf mİ zayİf, kuru mu kuru, kara mİ kara bir Konurludur O. Ama ya yüreği, ya yüreği; aslan ne ki az gelir. Yola çİkİn en önde O, çatİşİn teröristlerle gene en önde O, geceleri rahat rahat uyuyun O sizi bekler.

Kerem dedik ya şakir hemen öne atİlİr'' beni unuttun mu komutanİum?'' diye. Nasİl unutursunuz şakir'i, rahmetli Numan'İ, Fatih'i. şimdi de Aktütün korucularİ ortaya atİlİr '' komutanİm, biz öl dedin de ölmedik mi?'' Onlarİ tanİmalİsİnİz, tanİdİkça seveceksiniz.

Tabi siz gene kİzacak kendi kendinize söyleneceksiniz '' Ah! Ah! Ben devletin yerinde olsam! Nerde bu Konur bölüğünün müteahhidi? Bakİn bakalİm kaç para almİş şimdiye kadar devletten? Niye bu bölük inşaatİ bitmemiş on beş yİldİr? Devletin mahkemeleri var! Sorun hesabİnİ.

Artİk sizi tutamam, siz kİzmaya devam edersiniz '' Nerde bu kaymakam, ya vali nerde? Burada ceviz var, bal var, hem de meşhur. Hani kooperatif? Kadİnlarİ halİ dokur bu vadinin, niye üretmediniz şimdiye kadar?'' Vali kİzarİr, kaymakam kİzarİr, kem, küm '' efendim işte terör.'' derler, usulcana. ''Burada devlet var; bölüğünü oturtmuş Konur'a, karakolu Aktütün de. Gelsin terör de alsİn boyunun ölçüsünü'' dersiniz.

Vadidekiler size alkİş tutar '' Bravo komutanİm, Yaşasİn devlet '' diye.

İşte şimdi işin can alİcİ noktasİna geldik, ya şemdinli? İnanİn bana şemdinli bir garip, şemdinli kimsesiz. Herkes kaçar şemdinli'den. Yiğittir öğretmenim, korkusuzdur doktorum, askerim ama hele tayin çİkmaya görsün şemdinli'ye. Herkes kaçar; telefonlar, tanİdİklar, ahbap, çavuş, dayİlar ne ararsanİz, aman tayin yerimi değiştirin diye.

şemdinli vatan toprağİ değil mi, orada dalgalanan bayrak Türk Bayrağİ değil mi? Yalnİz asker mi gider şemdinli'ye seve seve?Ama ne çare işte hal böyledir, herkes de bunu bilir.

İnanİn bana şemdinli teröre destek vermez. İran sİnİrİnda birkaç köy, onlar da teröre destek vermez ama ne yaparsİnİz para baldan tatlİdİr. İran sİnİrİ açİk, mazot orada on kuruş, Türkiye'de yüz. Siz olsanİz ne yapardİnİz? İşte böyle İran sİnİrİndaki köylülerin kaderi. Korucu olsa İran'da terörist hesap sorar, olmasa devlet! Geriye ne var ki; Gerdi, Herki zaten terörist oralardan bucak bucak kaçar, bir de ilçe merkezi.

Sizin basİnda okuduğunuz ilçe merkezi! Hani şu yanan yİkİlan, ateşler edilen, insanlar öldürülen ilçe merkezi. Hani bir bombalama olmuş da Kara kuvvetleri Komutanİmİz çete olmuş.Sakİn bunu kimseye anlatmayİn, zira duysa kargalar gülerler.

1984 de baskİna uğradİ şemdinli. Aradan geçti 22 yİl Demek ki 22 yİl önce de teröre destek veren birkaç kişi vardİ şemdinli merkezinde, şimdi de destek veren. Ama birkaç kişi şemdinli değil ki! şimdi gene kİzacaksİnİz'' Ah ben bir devlet olsam. En iyi polisimi en iyi jandarmamİ veririm şemdinli'ye. Açsİnlar halka kucak, olsunlar yek vücut. Bulsunlar şu birkaç kişiyi, aklasİnlar şemdinli'yi'' diyerek.

Anlayamadİm, abartİyor muyum? Lütfen bunu bana söylemeyiniz! şemdinli'yi yaşamak demek oraya gelip nutuk atİp gitmek değildir.

şemdinli'yi yaşamak demek, '' Olay oldu. Soruşturma yapacağİz.'' Deyip belli birkaç kişinin ifadesini almak demek değildir.

şemdinli'yi yaşamak demek, yaylasİnda uyumak, su başİnda ayranİnİ içmek, acİsİyla acİyİ, sevinciyle sevinci paylaşmak demektir. Onun her daim yanİnda olmak demektir, zoru görünce terk etmek değil!

Hep siz bana soruyorsunuz, bİrakİn da şimdi ben size sorayİm. şemdinli'de terör kimin işine gelir? Elbette ve en başta teröristin.

Geçin bunu, başka kimin işine gelir? Kaçakçİnİn!

Daha başka? İran'İn!

Daha daha başka? Barzani'nin, Talabani'nin!

Terör devletin işine gelmez ama bir de devlet vardİr, şemdinli'ye hesap soran. AB'ye uyum yasalarİ der jandarma ve polisin yetkilerini ellerinden alİr, onlar çekilir bir kenara meydan teröristlere kalİr. Uyum yasalarİ der, ülkesine ve devletine bağlİ, yokluktan Türkçe bile öğrenmeye fİrsat bulamamİş vatandaşlarİmİza Kürtçe öğretmeye kalkar, televizyonla, radyoyla ve özel kurslarla. Halbuki benim vatandaşİm Türkçe öğrenmek ve Atatürk'ün Cumhuriyetinde yaşamak istiyordur, yaşama fİrsatİ bile bulamaz. Atatürk '' Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye Halkİna Türk Milleti denir'' der, devlet Atatürk'ün sesine kulak vermez..

Geriye kalan dahasİnİ artİk siz bulun!

Bu kitapta şemdinli'yi bulacaksİnİz; yalnİz askeri değil, korucuyu, sade vatandaşİ, yollarİnİ, yaylalarİnİ, bal yapan arİlarİnİ, Hacİbeyini, Kralİn Kİzİnİ, Çarçele'deki Eşek Kapİsİnİ, sİksan boğazİnİ ölesi gelen Ortaklar ve Beyyurdu Gediğini, havasİnİ ve suyunu.

şemdinli'den korkmayİn, yazİlanlar çizilenler sizi ürkütmesin. şemdinli o şemdinli değildir. şemdinli gariptir, şemdinli kimsesizdir; herkes oynar onunla, Barzanisi, Talabanisi, İran'İ, kaçakçİsİ ve teröristi. Terk etmeyin şemdinli'yi, yem etmeyin kurda kuşa.

şemdinli sizindir, onun da sizden başka kimsesi yoktur. Sevin onu, kendi evladİnİz gibi. Alİn onu okşayİn '' evladİm benim'' deyin, sarİlİn. Göreceksiniz ki siz bir adİm atarsanİz, o bin adİm gelecek ve size sarİlacaktİr, ana bilerek.